یــــــادمــــــان باشد از امروزخــــــطايي نکنــــــيم

 گــــــر که درخويــــــش شــــــکستيم صــــــدايي نکنيــــــم

 پــــــر پروانــــــه شکســــــتن هنــــــر انســــــان نيــــــست

 گــــــر شکستـيــــــم زغفــــــلت مــــــــــــن و مــــــايي نکنيــــــم

يــــــادمــــــان باشــــــد اگــــــر شــــــا خــــــه گلــــــي را چيــــــديم

 وقت پــــــرپــــــر شدنش ســــــازو نوايــــــي نکنيــــــم

يــــــادمــــــان باشد اگــــــر خــــــاطــــــرمــــــان تنهــــــا مــــــانــــــد

طلــــــب عشــــــق، زهــــــر بــــــي ســــــرو پــــــايي نکنيــــــم

دیروز تو بودی و عشقت بود و عاشقی

امروز من موندم و عشقم و دل واپسی

دیروز بهار بود و همه جا گلهای رنگی 

             بشنو از ني چون حکايت ميکند            
از جدايي ها شکايت ميکند
کز نيستان تا مرا ببريده اند
از نفيرم مرد و زن ناليده اند
 

سينه خواهم شرحه شرحه از فراق
تا بگويم شرح درد اشتياق
هر کسي کاو دور ماند از اصل خويش
بازجويد روزگار وصل خويش

من به هر جمعيتي نالان شدم
جفت بد حالان و خوش حالان شدم
هر کسي از ظن خود شد يار من
از درون من نجست اسرار من

نشنو از ني چون نواي بي نواست
 بشنو از دل چون حريم كبرياست
ني بسوزد تل خاكستر شود
 دل بسوزد

من نباشم می دونم تو استراحت می کنی اولش ساده به این نبودن عادت می کنی اما وقتی فهمیدی راس راسی عاشقت بودم نمی گی اما یه کم ، احساس غربت می کنی من نباشم اگه حس کردی یه کم غریب شدی از یه عاشق یا یه شمع سوخته بی نصیب شدی بنویس رو کاغذ و بده دس باد بیاره بنویس فقط تویی ، چون دیگه بی رقیب شدی من میام گذشته رو می دم دس آب روون بعدشم با التماس بهت می گم دیگه بمون اگه پای کسی تو زندگی ما وا نشه می تونیم با هم بریم تا هفت تا شهر آسمون من نباشم یه روز امتحان کن و بگو چی شد

   ممنونم از دوست خوبم  که این نوشته رو واسم فرستاد     تقدیم به ( س )   

چشمه خستهء نگاهم هنوز پاييزي است ...
قلبم از حادثه لبريز ... دلم از غربت شب هاي نبودت ويران...
به کدامين سخن از شعر برايت قصه سر مستي دل بسرايم...
که من ازاين همه ويراني دل، شعر دلبستگي ام را باغمِ غمگين نگاهت ساختم...
لحظه هاي نگراني در نگاهم ،دزد اشک وغم و آهم ...
تو که مي داني!!
لحظه سر مستي دل،لحظه ويراني من ، به سراشيبي اين راه سياه ...
با تو« ما» دزد لحظه ويراني «منِ» من بود..
و من از اين همه پرواز بلند دل خود شعر ويراني من مي سرايم:
«من به من بودن من نيست         من به ماي من و تو من مي شود»
و من از پنجره قلب و دلم به به فراسوی زمانی که ما می توان خواند مرا به غم دلتنگی خود می خندم...   

 

بازدید کنندگان عزیز میخوام ID ‌رو واستون بزارم - من همیشه اپم

تقدیم به شما : vahid_00_22@yahoo.com

منتظرتونم         

زغم کسی اسیرم که زمن خبر ندارد

عجب از محبت من که در او اثر ندارد

غلط است هر که گوید دل به دل راه دارد

دل من زغصه خون شد دل او خبر ندارد

خدايا: شهرت ، مني را كه مي خواهم باشم قرباني مني كه

مي خواهند باشم نكند

خدايا: مرا از چهار زندان بزرگ انسان : طبيعت ، تاريخ ، جامعه و خويشتن رها كن ، تا آنچنان كه  تو اي آفريدگار من ، مرا آفريده اي ، خود آفريدگار خود باشم ، نه كه  همچون حيوان خود را با محيط ، كه محيط را با

خودم تطبيق دهم

خدايا مرا از فقر ترجمه و زبوني تقليد نجات بخش ، تا قالب هاي بي ارزش را بشكنم ، تا در برابر قالب ريزي غرب بايستم  و تا همچون اينها و آنها ، ديگران حرف نزنند و من فقط دهانم را تكان دهم

خدايا : مرا ياري ده تا جامعه ام را بر سه پايه ، كتاب، ترازو و آهن استوار كنم  و دل را از سه سرچشمه، حقيقت، زيبايي و خير سيراب سازم

خدايا : مذهب بي عوام ، ايمان بي ريا ، خوبي بي نمود ، گستاخي بي حامي ، مناعت بي غرور ، عشق بي هوس ، تنهايي در انبوه جمعيت ، و دوست داشتن، بدون آنكه دوست بداند،روزي كن

خدايا : به من زيستني عطا كن كه در لحظه مرگ ، بر بي ثمري لحظه اي كه براي زيستن گذشته است ، حسرت نخورم ، و مردني عطا كن كه بر بيهودگيش ، سوگوار نباشم.

خدايا : مي دانم كه اسلام پيامبر تو با" نه" آغاز شد و تشيع دوست تو نيز با" نه" آغاز شد...مرا اي فرستنده محمد و اي دوستدار علي به اسلام" آري "و به تشيع" آري" كافر گردان

وخداوند مهربان

دستان مرا كه خويش را گم كرده بودم در دستانش گرفت

 و من

به اندازه ي تمام ابديت احساس امنيت كردم

دستانش بوي گل ياس بوي مر يم بوي نوازش مي داد

و آنگاه بود كه خداوند خوب مرا به ميهماني همه ي عشق ها دعوت نمود

و من

عاشق شدم...

سلام کاش بودی پیشم تا برات تمام این حرفای که توی

 دفترم همین الان نوشتم برات می خوندم!

منو ببخش عزیز من اگه می گم باهام نمون

دستای خالیمو ببین آخر قصه رو بخون

 ترانه ای رو که برات گفته بودم فروختمش

با پول اون نخ خریدم  زخم دلم رو بستمش

همسفر شعر و جنون عاشق ترین عالمم

تو عشقتو ازمن بگیر من واسه تو خیلی کمم

بین من و تو فاصله است  یک در سرد آهنی

من که کلیدی ندارم   تو واسه چی در می زنی

این در سرد لعنتی  شاید که نخواد وا بشه

قلبتو بردار و برو قطار داره سوت می کشه

همسفر شعر و جنون عاشق ترین عالمم

تو عشقتو از من بگیر من واسه تو خیلی کمم

من واسه تو خیلی کمم